|
|
"დიდი ლიტერატურა, პროფეტული ლიტერატურა – აი, რა სჭირდება დღევანდელ კაცობრიობას. ახალი ლიტერატურა, ახალი მეტაფიზიკა, ახალი პოეზია – აი, რა სურს ამერიკის დემოკრატიას".
|
|
შალვა დადიანზე კონსტანტინე გამსახურდია წერდა: “შალვა დადიანს ამშვენებს მისი ბიოგრაფია. რომელიმე გულარძნილი ნაშიერი იმავე წოდებისა, თავის დიდგვაროვნებას ჩინებულად გამოიყენებდა იმპერატორის სასახლის კამერჰერების, სენატორების და გენერალ-გუბერნატორების ეპოლეტების მისაღებად. შალვა დადიანმა, ამას ყოველივეს არჩია ქართველი მწერლის, ქართველი არტისტის სვეგამწარებული ცხოვრება".
|
|
საქართველოს რომ პოეტები ჰყოლია, ალბათ, არა მარტო რომელიმე მრავალრიცხოვან ერს, არამედ მთელს რასას ეყოფოდა საამაყოდ და სასახელოდ ქვეყნიერების დასასრულამდე.
|
|
ქართველი კაცისათვის კოლხური კოშკის ეზო, – მას მერე რაც იქ დასახლდა უკანასკნელი ხანების ერთ-ერთი გამორჩეული კოლხი (რა თქმა უნდა, კოლხი და იბერი ერთი და იგივეა), – ისეთივე შარავანდედითაა მოსილი, როგორც ჩვენი ტკბილი და უძვირფასესი მთაწმინდა. იქ კოლხურ კოშკშიც, იქმნებოდა მეოცე საუკუნის საგმირო ეპოსი, იქ ცხოვრობდა ახალი დროის დიდოსტატი, შემოქმედი არა მარტო დიდი ლიტერატურული ნაწარმოებებისა, არამედ მატარებელი ქართული იდეოლოგიისა და კიდევ, მოძღვარი ახალი ქართული ეროვნული მოძრაობის მზეჭაბუკების – ზვიადისა და მერაბისა, და მათი თანამზრახველებისა, თაობათა და თაობათა გაგრძელებაში…
|
|
მისი პლეადის და მისი რანგის მწერლებიდან მუხრანი ერთად–ერთი იყო, ვისი სიტყვა და საქმე, შემოქმედება და ცხოვრების წესი არ დასცილდა ერთმანეთს და ვინც გვერდზე ედგა ეროვნულ–განმათავისუფლებელ მოძრაობას მთელი უთანასწორო ბრძოლის მანძილზე!
|
|
სხვაგანაც ვწერდით, რომ ლაზარეს შაბათიდან 14 აპრილამდე (თუ ლაზარეს შაბათი წინ უსწრებს 14 აპრილს, ქართული ენის დღეები უნდა იყოს. და ამ მიზნით ქართულ ენას მივუძღვენით რამდენიმე პუბლიკაცია. დღეს გავიხსენოთ ირაკლი აბაშიძის შესანიშნავი ლექსი „ხმა კატამონთან“, ქართული ენის ერთ-ერთი ჰიმნი თუ საგალობელი.
|
|
1904 წლის 21 მარტს 92 აპრილს) გარდაიცვალა გრიგოლ ორბელიანი
|
|
