| "...ვჰმადლობთ სუესა ჩუენსა, რამეთუ მოგვცა მეფე ნათესავთაგან ჩუენთასა და აგვხადა ხარკი და ჭირი ნათესავთაგან უცხოსა. და ესე ჰქმნა ფარნავაზ სიმხნითა და სიქველითა, სიბრძნითა და სიმდიდრითა..."
ნახეთ, მეგობრებო, რიტორიკული ფიგურების რა კასკადია?!. როდის არის ერის სვე ბედნიერი, რა კომპონენტებისაგან შედგება ის? როდესაც შენი მეფე გყავს და სხვათა მონებისგან გათავისუფლებს. ხედავთ, პოლიტიკური და სოციალური როგორ უმშვენებენ მხარს ერთმანეთს? საკუთარი ხელისუფლება გიმსუბუქებს სოცალურ პრობლემებს. რა არის ამისთვის საჭირო? პირველ რიგში ხელისუფლების სულიერი ძალები: "სიმხნე, სიქველე", გონებრივი
"სიბრძნე" და ბოლოს მატერიალური. აბა, ვინმე თუ გაბედავთ და მას მონათმფლობელურ სიბრძნეს თუ უწოდებთ? თანამედროვეა. |
