მეფის ტიტული უნდა აისახოს კონსტიტუციაში. 

საქართველოს მეფეს შეიძლება ეწოდოს: 

    „მეფეთ-მეფე აფხაზთა და ქართველთა, სრულიად საქართველოს ხელმწიფე, იესიან, დავითიან, სოლომონიან, ბაგრატიონ-ფარნავაზიანი (ან ბაგრატიონ-ბაგრატიონ-ფარნავაზიანი), კავკასიის მცველი და მეგობარი კავკასიელი ხალხებისა”;  

 ან „იესიან, დავითიან, სოლომონიან-ფარნავაზიანი, ბაგრატიონ-ბაგრატიონი, მეფე აფხაზთა და  ქართველთა და სხვათა, სრულიად საქართველოს მეფეთა-მეფე და კავკასიის მცველი“;    

   ან  „მთავარი აფხაზეთისა, სრულიად საქართველოს მეფეთ-მეფე და კავკასიის მცველი“;    

 ან „მთავარი აფხაზეთისა, სრულიად საქართველოს მეფეთ-მეფე და კავკასიის ხალხთა მეგობარი (ან ნათესავი)“;    

  ან „მთავარი აფხაზეთისა, სრულიად საქართველოს მეფეთ-მეფე, კავკასიის ხალხთა მეგობარი (ან ნათესავი) და უფლის საფლავის მცველი“;    

   ან „„მთავარი აფხაზეთისა, მთავარი იმიერ და ამიერ ოვსთა, სრულიად საქართველოს მეფეთ-მეფე, კავკასიის ხალხთა მეგობარი (ან ნათესავი) და უფლის საფლავის მცველი“;    

   შემოკლე

   ამგვარად ხაზი გაესმება ძველ ტრადიციებს. შესაძლოა გამოყენებულ იქნას სახელწოდება ივერიაც სრულ ტიტულში. შესაძლოა სხვა ვარიანტებიც..

  ისევ ვიმეორებ, რომ დღეს თვითწოდებით აფსუა (аҧсуаа) ხალხს, მთელი მსოფლიო, მათ შორის ოფიციალური ქართული იდეოლოგია, აფხაზებად მიიჩნევს. ჩვენ, ქართველი მეფისათვის ასეთი ტიტულის დადგენით, შეიძლება დიდი სამსახური გავუწიოთ საქართველოს ერთიანობის საქმეს.