„მონარქიის აღდგენის შემთხვევაში, ეს უნდა იყოს სრულებით ახალი ფორმის და ახალი შინაარსის მატარებელი მონარქია, არა ისტორიულად უკვე კარგად ცნობილი, აბსოლუტური ან კონსტიტუციური ტიპის, რომელიც წარმოდგენილია გვაროვნული არისტოკრატიით, არამედ პერსონალისტური და ჭეშმარიტად სახალხო ტიპის მონარქია, რაც იმას ნიშნავს, რომ საჭიროა მოხდეს არა ცალკეული პირების ან ჯგუფების, არამედ მთლიანად ხალხის პერსონალიზება, ანუ არისტოკრატიზება, რაც გარკვეულწილად ერთი და იგივეა, ანუ დაკავშირებულია ხარისხობრივ მაჩვენებელთან. აღსანიშნავია, რომ მონარქისტული წყობა, მისი ღვთაებრივი ლეგიტიმაციიდან (თუნდაც უკვე დრომოჭმული ლეგიტიმაციიდან) და მისი საკრალური ბუნებიდან გამომდინარე, უპირატესია დღეს არსებულ ყველა სხვა წყობასთან შედარებით“. ჯუმბერ თადიაშვილი (წიგნიდან „პერსონასოფიური საზოგადოების საპროგრამო მანიფესტი”) |
