ვერა ფაღავა იყო ქუთაისის საადგილმამულო ბანკის თავმჯდომარის, მექი ფაღავას შვილიშვილი. მამა ჰყავდა ადვოკატი, დედა – პედაგოგი. 1920 წელს მამამ ცოლ–შვილი დასავლეთ ევროპაში წაიყვანა და საქართველოში გასაბჭოების მერე უკან აღარ დაბრუნებულან. 1923 წლიდან ოჯახი მკვიდრდება პარიზში. ვერა 1926–33 წლებში სწავლობდა დეკორატიული ხელოვნების სკოლაში, 1932 წლიდან ჩაირიცხა რანსონის კერძო აკადემიაში, სადაც ეუფლებოდა ფრესკულ ფერწერას როჟე ბისიერთან. ომის დროს ეწეოდა ექთნობას. 1943 წელს გაეცნო ჟანა ბუშეს, რომელმაც მოაწყო მისი და დორა მაარის ნამუშევრების გამოფენა მონპარნასის ბულვარში. მას შემდეგ მისი ნამუშევრები გამოფენილი იყო 1952–55 წლებში პიტსბურგში, 1953–58 წლებში ბრიუსელში, 1966 წელს ვენაში, აგრეთვე ბერლინში, სტოკჰოლმში, დიუსელდორფში, ტურინში, რომში... მისი ნახატები შეძენილი აქვთ შვედეთისა და გერმანიის მუზეუმებს, ხოლო პარიზის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში, ციურიხის, ლოზანის და დიჟონის მუზეუმებში ვერა ფაღავას ნამუშევრები წარმოდგენილია მუდმივ ექსპოზიციებში. ფაღავასეული ვიტრაჟები მიჩნეულია ნამდვილ შედევრებად. „ლე მონდის“ აღიარებით: „ვერა ფაღავას ნახატები ნამდვილი სიმდიდრეა“. ბელგიური პრესა წერდა მასზე:“ვერა ფაღავა ხელოვანია გასაკვირი ნიჭიერებით. მისი სურათები მარტივია, რათა დაგიპყროთ თავიანთი უბრალოებით“. 1958 წელ ს ბრიუსელის გამოფენაზე, რომელზეც მხოლოდ სამ მხატვარ ქალს მიუღია მონაწილეობა (ფრანგს, შოტლანდიელს და ქართველს), ვერა ფაღავა ვატიკანის პაპის იოანე XXIII-ის ოქროს მედლით დაუჯილდოვებიათ ხეზე შესრულებული ფრესკა–პანოსათვის „ამაღლება“. ვერა ფაღავა გარდაიცვალა 1988 წელს, 80 წლის ასაკში. |
