დავით ჩქოტუა (დ. 11 იანვარი, 1849, სოფელი საბერიო, — გ. 1929, აფხაზეთის ასსრ) — ქართველი პუბლიცისტი და რუსთველოლოგი.

აფხაზეთის უკანასკნელი მთავრის მიხეილ შერვაშიძის ერთადერთი ვაჟის, გიორგი შერვაშიძის ძიძიშვილი და ერთგული თანამებრძოლი. დაიბადა სამურზაყანოსსოფელ საბერიოში. დაამთავრა ქუთაისის სათავადაზნაური გიმნაზია. 1869–1875 წლებში სწავლობდა ჯერ ოდესის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო, ხოლო შემდეგ პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტებზე. პეტერბურგში სწავლების პერიოდში იგი აქტიურად თანამშრომლობდა გაზეთ „დროებასთან“. იგი იმ გენეტიკურ აფხაზთა შტოს განეკუთვნებოდა, ვინც ალექსანდრე შერვაშიძის მსგავსად თამამად უცხადებდა საქართველოს მტრებს, რომ ქართველი თავადი იყო. იგი ამბობდა, რომ იგი საქართველოს აფხაზეთიდან იყო და ამაყობდა იმით, რომ მისი წინაპრები ბაგრატ მესამის გვერდით ერთიანი ქართული სახელმწიფოს შექმნის სათავეებთან იდგნენ.

დავით ჩქოტუა თავის უმცროს ძმასთან, ნიკოლოზთან ერთად დაადანაშაულეს 1876 წლის 22 ივლისს მომხდარ ნინა ანდრეევსკაიას გატაცებასა და მკვლეოლბაში. საბოლოოდ მიუსაჯეს 20 წლიანი კატორღა. ნიკოლოზი სასამართლომ საბოლოო ჯამში გაამართლა. დავით ჩქოტუამ კატორღა სრულად მოიხადა და შემდეგ დასახლდა მშობლიურ სოფელ საბერიოში სადაც იგი ეწეოდა მეცნიერულ მოღვაწეობას. იგი დაინტერესებული იყო რუსთველოლოგიით. საბოლოოდ დღემდე შემორჩენილია მისი ნაშრომის