|
არაბებთან მებრძოლი ასტურიის მეფე ალფონსო II უბიწო
ალფონსო II უბიწო (ესპ. Alfonso II el Casto) (დ. 759 — გ. 20 მარტი, 842) — ასტურიის მეფე 792—842 წლებში ფრუელა I–ის ვაჟი.
ალფონსს ამგვარი მეტსახელი ქორწინებამდე უბიწო ცხოვრების გამო ერგო. იგი გულადი მეომარი და ღვთისმოსავი კაცი იყო. მისი მოღვაწეობა ესპანეთისთვის იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ მას შეიძლება ასტურიის სამეფოს ნამდვილი დამაარსებელი ვუწოდოთ. ქრისტიანული მატიანეები გვამცნობენ ალფონსოს მრავალი ლაშქრობების შესახებ არაბების წინააღმდეგ. მან გაიმარჯვა ლუგოსთან ბრძოლაში და მუსულმანებს მთელი გალისია და დასავლეთ ზღვისპირეთი ტახოს შესართავამდე წაართვა. მან ბოლო მოუღო შეგუების პოლიტიკას, რომელსაც მისი წინამორბედები მისდევდნენ და ესპანელებში გააღვივა რელიგიური სულისკვეთება, რომელიც არ ჩამქრალა მრავალი საუკუნის მაძილზე. |
|
|
 წმიდა მოწამენი: ფილიმონი, აპოლონი, არიანე, თეოტიქე და ოთხი მხედარი, რომელთა ხსენებაც აღესრულება 27 დეკემბერს, ეგვიპტის ქალაქ ანტინოეში ეწამნენ იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) ზეობისას.
როცა უსჯულო თვითმპყრობელმა ქრისტიანთა დევნა დაიწყო, თებაიდის მმართველმა არიანემ ბრძანა, მართლმორწმუნეები ან იძულებით გადაედრიკათ ჭეშმარიტი სარწმუნოებიდან, ან - წამებით დაეხოცათ. |  წმიდა მოწამენი: თვირსე, ლევკიოსი და კალინიკე, რომელთა ხსეენბაც აღესრულება 27 დეკემბერს, დეკიუსის (249-251) ზეობისას ეწამნენ ბითვინიის კესარიაში.
როცა უსჯულო იმპერატორმა ქვეყანაში ქრისტიანთა დევნა დაიწყო, კესარიის მმართველმა კუმბრიკიუსმა მრავალი მორწმუნე მზაკვრობით გადადრიკა საცხოვნებელი გზიდან, სხვებს კი მუქარით აიძულებდა კერპების თაყვანისცემას. მაშინ ერთ-ერთმა ქრისტიანმა ლევკიოსმა საჯაროდ ამხილა მმართველის უსჯულოება. |
| | | |
|
